باید از خداوند بخواهیم که در ظهور حضرت تعجیل فرماید.اشتباه مهم ما این است که از خود امام زمان می خواهیم که تشریف بیاورند؛درحالی که ظهور به خواست خداوند متعال بستگی دارد.نباید به خداوند دستور بدهیم که چه کار کند و چه کار نکند و به خداوند اعتراض کنیم؛بلکه باید به درگاه الهی دعا،التماس و زاری کرد.

امام حسین(ع)در دعای ندبه می فرماید((خدایا...سرنوشت مرا خیر بنویس و چنان مبارک گردان که آنچه عقب اندوخته ای،دیر نخواهم)).در دعای معرفت هم از خداوند می خواهیم در زمان غیبت به ما صبر دهد و اعتراض نکنیم که چرا ایشانظهور نمی کنند.

بنابراین ما باید در حال راضی به رضای الهی باشیم که او بهتر مصلحت ما را می داندو آگاه است.از طرفی دیگر به وظیفه ی خود هم عمل کنیم و ظهور امام زمان را از خدا بخواهیم،نه از خودشان.

درباره ی حضرت مهدی ، دعاهای زیادی سفارش شده استکه اهلبیت هم آن را می خوانند.مانند زیارت ها و دعاهای زیر که می تواند ما رابه حضرت مهدی و معرفت ایشان را در دل ما زیاد کند و باعث ظهور ایشان شود:

_دعای غریق((یا الله یا رحمان یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک))

_دعای فرج((الهی عظم البلا و برح الخفاء و ...))

_زیارت آل یاسین

_دعای ندبه

_دعای عهد

اما آنچه خود حضرت سفارش کرده اند،نماز نافله،زیارت جامعه ی کبیره،زیاررت عاشورا و دعای علقمه بعدازآن،زیارت آل یاسین،دعای فرج و دعا در قنوت نماز است.

البته غیبت امام معصوم،مساله ای نیست که مربوط به امام زمان باشد.بلکه قیل از ایشان هم مساله ی زندگی مخفیانه و دور زا دیدگان مردم توسط امام هادی و امام عسکری صورت گرفته بود.

درباره ی پیامبران گذشته هم مساله ی غیبت مطرح بود و در قرآن آمده است.مثل حضرت موسی که جهل روز از امت خود غایب شد.یا حضرت مسیح که به خواست خدا از چشم امتش پنهان شد و نتوانستند او را بکشند.

اما یرای غیبت امام زمان چند علت بیان شده است:

1.امتحان و ازمایش انسان ها

با غیبت امام زمان مومنان واقعی از غیر واقعی معلوم می شوند.فایده اش این است که یاران خوب از یاران سست و ضعیف جدا می شوند.

غیبت امام ، مانند بسیاری از مشکلات دیگر، نوعی امتحان کردن مردم است.

2.آزادی از بیعت دیگران

یعنی حضرت از نظر ها غایب شدند تا مانند اجداد و پدران خود بیعتی از طاغوت زمان خود بر گردن نداشته باشند و مجبور با همکاری با دشمن نباشند.

3.حفظ جان امام زمان

البته نه این که امام از شهادت و کشته شدن در خدا بترسند ، بلاکه ان حضرت چون آخرین ذخیره ی الهی در زمین است ، باید جانشان محفوظ بماند.بنابر این خداوند به هر وسیله ی ممکن ، جان ایشان را حفظ می کند تا حکومت الهی برپا شود.یکی از راه ای حفظ جان امام ، پنهان بودن و غیبت ایشان است؛مانند پیامبر که از خطر مشرکین مکه در غار پنهان شدند.

4.تربیت انسان ها

وقتی مردم نسبت به پیامبر و امام قدر نشناسی کنند و وظایف خود راانجام ندهند و با ایشان مخالفت کنند ، خداوند پیشوایان را از آنان جدا می کند تا مردم به خود بیایند و قدر امامشان را بدانند.

یک مثال

فرض کنید در کوچه ای زندگی می کنید تیر چراغ برقی قرار دارد که بدون لامپ و خاموش است.اگر بپرسید چرا لامپ ندارد ؟

اهالی می گویند :این تیر برق لامپ داشت اما بچه ها آن را شکستند.لامپ جدید گذاشتیم اما بتز آن را شکستند.تا11بار این اتفاق افتاد است.اداره ی برق منطقه گفته  است:لانپ نمی گذاریم تامطمئن شویم این لامگ آخری سالم می ماند.

ما یازده امام معصوم داشتیم که در میان ما و در دسترس بودنداند،اما به دلیل ظلم و ستم حاکمان جور و مردم بی وفا،جانشان در معرض خطر قرار گرفت و به شهادت رسیدند و نتوانستند حکومت الهی را در زمین برقرار سازند.پس نمی توان این آخرین ذخیره ی الهی را در دسترس همه گذاشت تا جان او مانند پدران بزرگوارش در خطر باشد.فعلا هدایت او مخفیانه است تا ما آماده شویم.

پس دلیل دیگر غیبت می تواند آماده نشدن مردم باشد.

باید از خداوند بخواهیم که در ظهور حضرا تعجیل فرماید.اشتباه مهم ما این است که از خود امام زمان می خواهیم که تشریف بیاورند؛درحالی که ظهور به خواست خداوند متعال بستگی دارد.نباید به خداوند دستور بدهیم که چه کار کند و چه کار نکند و به خداوند اعتراض کنیم؛بلکه باید به درگاه الهی دعا،التماس و زاری کرد.

امام حسین(ع)در دعای ندبه می فرماید((خدایا...سرنوشت مرا خیر بنویس و چنان مبارک گردان که آنچه عقب اندوخته ای،دیر نخواهم)).در دعای معرفت هم از خداوند می خواهیم در زمان غیبت به ما صبر دهد و اعتراض نکنیم که چرا ایشانظهور نمی کنند.

بنابراین ما باید در حال راضی به رضای الهی باشیم که او بهتر مصلحت ما را می داندو آگاه است.از طرفی دیگر به وظیفه ی خود هم عمل کنیم و ظهور امام زمان را از خدا بخواهیم،نه از خودشان.

درباره ی حضرت مهدی ، دعاهای زیادی سفارش شده استکه اهلبیت هم آن را می خوانند.مانند زیارت ها و دعاهای زیر که می تواند ما رابه حضرت مهدی و معرفت ایشان را در دل ما زیاد کند و باعث ظهور ایشان شود:

_دعای غریق((یا الله یا رحمان یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک))

_دعای فرج((الهی عظم البلا و برح الخفاء و ...))

_زیارت آل یاسین

_دعای ندبه

_دعای عهد

اما آنچه خود حضرت سفارش کرده اند،نماز نافله،زیارت جامعه ی کبیره،زیاررت عاشورا و دعای علقمه بعدازآن،زیارت آل یاسین،دعای فرج و دعا در قنوت نماز است.

درباره ی  ارتباط معنوی با حضرت که مهم تر از ارتباط ظاهری است ، چند اقدام مهم باید انجام داد :

1)خواندن دعا و زیارت ایشان که در بخش زیارت مفاتیح الجنان آمده است،نقش مهمی در یرقراری ارتباط معنوی با امام دارد.البته همین که شما قدم در راه گذارید ، ارتباطتان برقرار شده . ممکن است خودتان متوجه نشوید ، اما قطعا مورد لطف و عنایت آن حضرت خواهید بود و این در زندگی تان نقش مهمی دارد.

2)برای ارتباط بهتر،معرفت خود را نسبت به حضرا بیشتر کنیم.

3)و اینکه دوستی خود را به امام زمان نشان دهیم؛مثلا ثواب کار های خیر خودمان را به ایشان هدیه کنیم.برای سلامتی ایشان صدقه بدهیم و برای فرج ایشان دعا کنیم.

هنگامی که از خود حضرت مهدی سوال کردند :شیعیان در زمان غیبت کبری چه تکلیفی دارند؟حضرت فرمود ((در پیش آمد هایی که برای شما رخ می دهد باید به اخبار ما (عالم با تقوا )رجوع کنید.ایشان حجت من بر شما هستند و من حجت خدا بر آنان هستم)).

بنابراین چون ما به امام معصوم دسترسی نداریم و کسی هم به عنوان نایب خاص معرفی نشده است باید به نایبان عام یعنی عالمان با تقوا و آگاه مه نظرات معصومین مراجعه کنیم تا مسائل دینی خود را جویا شویم یعنی همان مسائل تقلید .

6شرط مهم نایبان عام یا مجتهدان در زمان غیبت ،زنده بودن ،مرد بودن ، بالغ و عادل بودن ، شیعه دوازده امامی  بودن

و عدالت است.

در روایتی از امام حسن عسکری آمده است که مردم باید به افرادی که شرایط زیر را داشته باشند :

1)تسلط بر نفس خود و پیروی نکردن از خواهش های نفسانی

2)اطاعت از امر خدا و حفظ دین خود

3)آگاه و عالم و صاحب نظر در حلال و حرام الهی

البته باید بدانیم که همه ی عالمان چنین شرایطی را ندارند . در زامن معصومان هم عالمان بسیار بودند اما عده ی کمی این شرایط را داشته اند .پس مساله مجتهد و نماینده گی امام مساله ی تازه ای نیست که در زمان غیبت بوده باشد.

مساله رهبری

اما درباره مساله رهبری به نظر شما آیا حالا که امام زمان غایب است باید جامعه به حال خود رها شود؟نباید قانون داشته باشیم؟نباید زندگی مردم نظم و سامان داشته باشد ؟آیا باید رها و پراکنه بود تا هر کس هر کاری را که خواست انجام دهد ؟همه جای دنیا حکومتی دارد ، آیا مسلمان ها نباید حکومت داشته باشد؟آیا رهبر این حکومت عالم بهتر است یا جاهل ؟آیا تقوا باید داشته باشد یا بی تقوا باشد؟آیا...

به همین جهتاست که باید از رهبر خود که فرد صالح و عالم و شایسته ای است ،فرمان بردار باشیم تا اختلاف و هرج و مرج رخ ندهد . در هر زمان هر کس هر چه خواست قانون می کند .

اطاعت از رهبر نوعی آزمایش و تمرین هم هست . چون ((تا از یک باغچه نتوانیم مراقبت کنیم ، یک گلستان را به دست ما نمی دهد)).

بله ، ظهورامام شرایط خاصی دارد که البته کسی نمی تواند ادعا کندهمه ی این ها را می داند و محقق شده است تا بگووید پس چرا امام نمی آید؟!

برخی از این شرایط ظهور با علائم ظهور هم زمان است.مثلا وقتی سراسر دنیا را ظلم فرا می گیرد و مردم از همه جا نا امید می شوند و فقط به امید منجی حقیقی بوده اند، زمینه ظهور فراهم شده است.اما اکنون آمادگی جهانی برای ظهور ، کاملا محقق نشده است.هنوزبسیاری از مردم قدر امامشان را نمی دانند و تشنه ی عدالت نشده اند .برای یک بیمار، شناخت دارو و درمان کافی نیست.باید قدمی بردارد تا درمان شود.

ظهور امام شرایط دیگری دارد : وجود 313نفر از انسان ها ی پاک و با تقوا به عنوان فرماندهان سپاه حضرت مهدی(عج)که او را یاری دهند و برنامه های ایشان را اجراء کنند . برنامه های امام جهانی است.پس نباید به کشور خودمان نگاه کنیم ،بلکه باید همه ی دنیا تشنه منجی باشند ، از خدا بخواهند و برای یاری ایشان خود را آماده سازند.دراین باره بیشتر سخن خواهیم گفت.

اتفاقا همین سوال را از خود حضرت مهدی پرسیدند. حضرت(ع) فرمود((بهره مندی از من در زمان غیبتم ، مانند بردن از خورشید پشت ابر استکه چشمها آن را نمی بیند.))

امام ((ظاهر)) نیست،اما ((حاضر))است.خورشید پشت ابر ، پیدا نیست،اما گرما و نورش احساس می شود و موجودات از آن بهرا می بردند.کسی که یک پنجره هم داشته باشد از همان نور خورشید پشت ابر ، خانه اش روشن شده و استفاده می برد.

خورشید اگر پشت ابر هم باشد با کسی قهر نیست و از نور افشانی دریغ نمی کند؛((نمی گوید من شهر ها را روشن می کنم اما روستا ها را نه !((نمی گوید ))من به خانه ها روشنایی میدهم اما کوهها و صحراها را که برای خیلی از انسان ها فایده ای ندارند ، روشن نمی کنم!))بلکه کار او نور دادن ، گرما بخشیدن و انرژی دادن است.

اگر خورشید جاهایی را مثل درون جاه ها روشن نکرد،اشکال از آن مکان است و نه از آن خورشید.

در روایات آمده که امام(ع) پناه و امان اهل زمین است . نفرموده است که فقط پناه مسلمان ها و شیعیان ؛بلکه همه ی مردم و همه ی هستی . از نورانیت و معنویت او همه ی جهانیان بهره می برند ؛خواه متوجه باشند و خواه متوجه نباشند.

آفتاب و جود امام مهدی (ع) بر عالم می تابد و به همه ی هستی فیض می رساند ، اما در این میان برای امت شیعه و معتقدان به او برکات و خیرات بیشتری دارد . که البته عده ای هم که خود را دور از حضرت نگه داشته اند و حتی به ایمان به حضرت محروم شده اند.

انتظار یعنی چشم به راه بودن.کسی که در انتظار مهمان عزیزی است ، سر از پا نمی شناسد و تلاش می کند تا خود و محیط اطراف خود را برای آمدن مهمان آماده کند . آن هم چه مهمانی ! کسی که ظهورش آرزوی انبیاء و اولیا بوده است.

مهدی(عج) یعنی عدالت و معنویت،برادری و برابری،آبادی زمین،امنیت و صلح ، شکوفایی عقل و دانش ، نابودی ظلم و ستم.

پس انتظار، دست روی دست گذاشتن نیست،بلکه یعنی طلب آقا با تلاش و کوشش.یعنی شوق یاری و همراهی امام زمان(عج).

انتظار یک ((عمل)) است.امام صادق(ع)فرمود((هر کس که در انتظار این امر (ظهور) بمیرد، همچون کسی است که با قائم در خیمه او باشد؛نه،بلکه همانند کسی است که در منار پیامبر خدا (ص)شمشیر بزند)).معلوم است که شمشیر زدن در کنار رسول خدا با دست روی دست گذاشتن ، جوردر نمی آید.پس باید دیده خود را نسبت به معنا و مفهوم انتظار تغییر دهیم.در حدیث امده است)):برترین اعمال،انتظار فرج از خداوند است.کسی که ادعا کند و عمل نکند مانند کسی است کمانش چله نداشته باشد و تیر را رها کند)).

از این سخنان فهمیده می شود ، منتظر بودن ، کار چندان آسانی هم نیست.انتظار،عمل و آزمایش است.