مهدویت و آخرالزمان
مهدویت و آخرالزمان
نويسندگان

(آخرالزمان) در قران و روایات،به دو معنا به کار رفته است:

معنای اول:زمان طولانی که از ولادت پیامبر(ص)تا شروع قیامت است.از همین رو حضرت محمد(ص)را پیامبر آخرالزمان نامیده اند.

معنای دوم:زمانی که با ولادت آخرین جانشین پیامبر(ص)هم زمان شده و از زمان غیبت و حضور حضرت مهدی و حکومت جهانی او را بهترین و آخرین دوران حیات بشر بر روی زمین می دانیم.

ویژگی های بین قیامت و ظهور حضرت مهدی مشترک است که از این ویژگی ها به دوران(آخرالزمان)تعبیر شده است،فرار کردن از دین،رو آوردن به دنیا پرستی و آزمایش های بزرگ برای مردم ،از ویژگی های مشترک است.

اما این که مسلمانان ناز را ضایع کنند(بعضی نخوانند و بعضی بد بخوانند)،از شهوات پیروی کنند،به یکدیگرخیانت کرده،کارمندان رشوه خواری کنند،از راهها و جاده ها سلب آسایش و امنیت کنند،خانواده ها در فساد غوطه ور شوند،گرانی زیاد شده،گناه پسندیده شود،مجالس شبانه گناه زیاد شود،فرزندان احترام والدین را نگه ندارند و در یک کلام (از اسلام جز اسمی با قی نماند)،از علایم قبل از ظهور حضرت مهدی(عج)دانسته شده است.

البته این ها به معنای ظالم شدن همه ی انسان ها نیست:بلکه عده ای هم هستند که در راه خدا مقاومت می کنند و نسبت به حلال و حرام الهی بی تفاوت نیستند.

امام باقر(ع) می فرمایند(روزی پیامبر(ص)در حضور گروهی از اصحاب خود فرمودند:خدایا برادران من را به من نشان ده. اصحاب حضرت گفتند:ای رسول خدا آیا ما برادران تو نیستیم؟فرمود:خیر شما اصحاب من هستید.برادران من قومی هستند در آخرالزمان که به من ایمان می آورند در حالی که مرا ندیده اند...استواری هر یک از ایشان در دین خود،از کندن خار ها در شب تاریک و دست گرقتن آتش گداخته،سخت تر است).                                                          

[ ۱۳٩٠/٤/۱ ] [ ۸:٢۸ ‎ق.ظ ] [ محمد صادق حلوانی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

یکی از یاران او... انشا ا...
موضوعات وب
امکانات وب