اتفاقا همین سوال را از خود حضرت مهدی پرسیدند. حضرت(ع) فرمود((بهره مندی از من در زمان غیبتم ، مانند بردن از خورشید پشت ابر استکه چشمها آن را نمی بیند.))

امام ((ظاهر)) نیست،اما ((حاضر))است.خورشید پشت ابر ، پیدا نیست،اما گرما و نورش احساس می شود و موجودات از آن بهرا می بردند.کسی که یک پنجره هم داشته باشد از همان نور خورشید پشت ابر ، خانه اش روشن شده و استفاده می برد.

خورشید اگر پشت ابر هم باشد با کسی قهر نیست و از نور افشانی دریغ نمی کند؛((نمی گوید من شهر ها را روشن می کنم اما روستا ها را نه !((نمی گوید ))من به خانه ها روشنایی میدهم اما کوهها و صحراها را که برای خیلی از انسان ها فایده ای ندارند ، روشن نمی کنم!))بلکه کار او نور دادن ، گرما بخشیدن و انرژی دادن است.

اگر خورشید جاهایی را مثل درون جاه ها روشن نکرد،اشکال از آن مکان است و نه از آن خورشید.

در روایات آمده که امام(ع) پناه و امان اهل زمین است . نفرموده است که فقط پناه مسلمان ها و شیعیان ؛بلکه همه ی مردم و همه ی هستی . از نورانیت و معنویت او همه ی جهانیان بهره می برند ؛خواه متوجه باشند و خواه متوجه نباشند.

آفتاب و جود امام مهدی (ع) بر عالم می تابد و به همه ی هستی فیض می رساند ، اما در این میان برای امت شیعه و معتقدان به او برکات و خیرات بیشتری دارد . که البته عده ای هم که خود را دور از حضرت نگه داشته اند و حتی به ایمان به حضرت محروم شده اند.